Winter fietselfstedentocht

De mooie haven in Sneek in de opkomende zon

LET OP: long read!

Bikkelen…
Na de gewone, super massale, fietselfstedentocht die ik vorig jaar heb gereden, was het nu tijd voor de winter variant. Zogezegd de versie voor “echte bikkels”… maar vandaag viel er met droog weer en een graad of 5 weinig te bikkelen…

Mijn “suite” voor de nacht. Basic maar prima!

Gisteren ben ik al naar Leeuwarden gereden om daar te overnachten in een eenvoudig hotel. Ik had mijn auto buiten het centrum in een woonwijk geparkeerd vlakbij de finish. Vanaf daar ben ik het laatste stukje naar het hotel gefietst (2 vakjes 😀)

De Mango onder zijn hoes op het karretje. De scheur in de hoes is ook goed zichtbaar… waar zouden we zijn zonder duct tape! Thuis zag ik wel dat de lak wat dof leek te zijn geworden door het geschuur van de wat klapperende hoes…

Buiten slapen…
Bij het hotel bleek dat ik niet duidelijk genoeg had aangegeven dat ik met een niet-standaard fiets kwam. Ik had wel geschreven dat ik met de trike kwam, maar dat was niet echt geland bij personeel… Met als gevolg dat mijn fiets niet binnen kon staan 🙁 En daar had ik wel op gerekend. Leerpuntje om dat de volgende keer veel duidelijker aan te geven!

Hij mocht tegen gereduceerd tarief in de parkeergarage van het hotel staan!

Ten lange leste mocht het ei echter in de parkeergarage van het hotel staan 😊 Dat vond ik prima geregeld! Dank aan het personeel dat erg goed zijn best deed om me te helpen!

Onplatbaar?
En dat plekje in de garage was maar goed ook, want na nog geen 4 km was mijn ONPLATBARE Marathon Plus leeg!! Ik werd er behoorlijk moedeloos van… Achteraf waren de tekenen er al, want onderweg op de aanhanger kon ik een paar keer de hoes toch nog wat strakker aantrekken en ook het spanbandje waarmee ik het achterwiel thuis onder spanning had vastgezet op de aanhanger, was losgeraakt. Dus waarschijnlijk is de band onderweg al langzaam leeggelopen…

Het is toch werkelijk niet te geloven!

Een betere plek om mijn band te wisselen kon ik me niet wensen: droog, warm, veel licht en een net schoongemaakte Mango! Ik had er zelfs aan gedacht een goede pomp mee te nemen. Alleen géén bandenlichters… Die heb ik bij de Shredda’s en Kojaks niet nodig. Gelukkig had het hotel er een paar te leen. Goed inpakken en overal aan denken blijft wel een dingetje…

Op de hotelkamer heb ik de band 4 keer door het water gehaald… NIETS! Déjà vu van afgelopen weekend. Voor de zekerheid het ventiel vervangen en de band na nogmaals checken van de velg en buitenband opnieuw gemonteerd. Op hoop van zegen!

De Waag van Leeuwarden, gebouwd rond 1590

Na het inchecken ben ik even de stad in gelopen om wat te eten te scoren. Niet ver van het hotel was een SPAR waar ik een maaltijdsalade heb gekocht. Onderweg genoten van de mooie oude binnenstad van Leeuwarden!

20190204_1735433287511438885611730.jpg
Het hotel had goed voor ons fietsers gezorgd! Het ontbijtbuffet was er dan nog wel niet om 6 uur, er stond voor ons allemaal een flink lunch/ontbijtpakket klaar! Top!

Op naar de start!
Om 5 uur ging de wekker… Ik wilde immers zeker weten dat de achterband nog hard stond… Dus na het aankleden en inpakken heb ik mijn voorverpakte ontbijt opgehaald in de ontbijtzaal en ben ik naar de parkeergarage getogen. En mijn band stond…. nog hard! Dus toch het ventiel blijkbaar… Ik kon vertrekken! En dat deed ik nadat ik de Mango had volgestouwd met al mijn bagage.

20190203_0625487898994699993059587.jpg
Stempelkaart (of beter knipkaart) van watervast materiaal, mijn startnummer en een kop hete koffie. Het feest gaat bijna van start!

Bij de Elfstedenhal bleek dat er al enkele ander velonauten waren en ik parkeerde naast een Quattrovelo die tegelijk met mij aankwam. Na een bak koffie met de bestuurder van deze mooie fiets, werd het dan toch echt langzaamaan tijd om de boel klaar te maken voor de start…

20190203-Winterfietselfstedentocht-Timsfotos-2557
Nog even het startbordje op de fiets plakken met wat geleende duct tape (bron: Friesland beweegt)

Rond 6:45 uur mochten we met onze liggers als eerste de Elfstedenhal binnen. Ik had dat echter te laat door dus ik moest me met mijn coconnetje nog even door een grote groep wielrenners zien te wurmen… Het was mooi de ijshal van binnen te zien!

Er was één open ligger, een Raptobike low racer en er waren diverse andere VM’s, o.a. een paar Questen, DF’s en een WAW. Een een geel witte Mango dus 😉

20190203_0650091588488728936180775.jpg
Een aantal VM’s staat te wachten op het startsein

It giet oan!
Om 7 uur was het dan zo ver, 10 minuten te vroeg waren we los! Om het mezelf makkelijk te maken in een vreemde stad en in het donker, besloot ik de andere velonauten zolang mogelijk te volgen. En dat ging eigenlijk erg goed! Hun tempo was goed bij te houden en langzaam zagen we de zon opkomen. Totdat mijn twee “gidsen” even parkeerden voor een sanitaire stop…

20190204_1806196792515926771041898.jpg
Dat begon al goed… Na een kilometer of 10 mocht ik alweer aan de bak! Dit keer vóór gelukkig

Toen zij weer vertrokken en ik weer wilde aanhaken, was het van “hobbel de bobbel”…. Ja hoor, lekke band! Gelukkig vóór deze keer, maar blij werd ik er niet van 😦 Het vervelendste vond ik nog dat ik de hele fiets leeg moest laden om bij mijn reservebanden te komen… Beter inpakken de volgende keer! Op zich was de band snel vervangen maar de rest van de dag heb ik geen VM meer gezien… De open ligger ben ik later in de buurt van Bolsward nog wel tegengekomen en we hebben zelfs nog een tijdje samen op gereden.

20190204_1808408476196643379529897.jpg
Het stempelen (of beter gezegd knippen) ging vandaag wel even een stuk sneller dan bij de voorjaarseditie!

Relaxed!
Wat rijdt dat trouwens super relaxed met die elleboogsteunen! Je zit is veel meer gefixeerd zonder te klemmen en het stuur ligt op natuurlijke wijze in je handen! Zelfs de scheefstand van het stuur (staat nog op mijn to do lijstje…) liet zich eenvoudig compenseren door de ene steun net iets hoger dan de andere te monteren. En het vriendelijke geratel van het nieuwe freewheel klonk me ook als muziek in de oren! Zulke kleine dingen maken een groot verschil in de algehele rijervaring!

Capture
Kijk, dat zijn pas HELDEN! 200 km op de step, daarbij vergeleken zijn wij fietsers maar watjes!

Helaas begon het schakelen in de loop van de ochtend toch weer te verlopen. Het lijkt erop dat de kabel héél langzaam wat slipt in de fixatiemoer op de derailleur. Daar moet ik toch snel eens naar kijken!

Haantjes
Het was koud in Friesland! Veel van het binnenwater lag nog steeds dicht, hier en daar was het nog glad en de neus van mijn fiets was helemaal berijpt! Gelukkig zat ik lekker warm in mijn coconnetje! Ik reed als enige VM open en dat was prima te doen, heb het geen moment koud gehad.

20190204_181539662686717419966575.jpg
Mijn ei met peper op de kont 🙂

Mede door het oponthoud door mijn lekke band, kwam ik midden tussen de rijders van startgroep 1 terecht. En daar zaten een hoop haantjes tussen! De winter fietselfstedentocht was blijkbaar een wedstrijd! Dat had ik niet direct meegekregen… Ik werd dan ook meermaals flink gesneden door niet oplettende, uiterst gehaaste “bukfietsers”. Waarvan er, en dat vind ik echt onvoorstelbaar, een aantal zonder licht reden! Op een gegeven moment had ik er 3 achter mij hangen die me flink opjoegen en in mijn nek zaten te hijgen. Precies op dat moment reden we over een stuk weg vol blubber en ze kregen de volle laag… Mijn fiets zag er niet uit na de rit!

20190203-Winterfietselfstedentocht-Timsfotos-2749
Een helaas wat wazige actie foto (bron: Friesland beweegt)

Mooi!
Wat is Friesland toch mooi! De weidsheid van het landschap, het vele water en de mooie oude plaatsjes, maken het altijd weer een genot om hier te rijden. Ik zei het vorig jaar ook al eens: ik moet hier zeker eens naar terug, alleen of met het gezin, om de Elfstedentocht eens in een rustiger tempo te rijden!

20190203_1620224448134357525536812.jpg
Mooie oude schepen in de haven van Dokkum

De bewegwijzering was af en toe wel wat discutabel. Enkele keren ben ik dan ook (en ik niet alleen) verkeerd gereden. Met name in Balk ging het mis, ik zag daar de steppers met hun steps via het gras een viaduct afdalen omdat de bordjes verkeerd stonden. Ikzelf had hier ook een afslag gemist. Maar over het algemeen toch een dikke pluim voor de organisatie!

20190204_1820279112454311561277918.jpg
Dit soort paden, niet breder dan een meter, heb ik kilometers lang gehad. Met name op het stuk langs de Dokkumer Ee. Geconcentreerd rijden dus en jammer voor achterop komende rijders want passeren is er hier echt niet bij!

Watjes…
Wat me ook opviel was dat er nogal wat volgwagens meereden. Persoonlijk zie ik, bij dit soort lange ritten, juist ook een stukje uitdaging in het volledig “self-supporting” zijn. Dat gedoe met volgwagens is mijns inziens meer iets voor profs tijdens een wedstrijd of voor “watjes”. Maar goed, ik heb natuurlijk ook makkelijk praten vanuit een rijdende ligbank met voldoende ruimte voor een levenslange voorraad aan reservebanden, eten etc….

20190203_1327221471979605268427791.jpg
De Mango’s waren op 🙂

Netflixen…
Onderweg heb ik, uiteraard, de nodige aanspraak gehad. Variërend van de vraag of ik koude voeten had in mijn Mango tot de stereotype opmerking: “Mmm, ik vind dat er een vlaggetje op moet!” Anderen vroegen of er een motor of verwarming in zat en sommige dachten dat ik tijdens het rijden gewoon zat te Netflixen 🙂 Blijft toch leuk, dat soort aanspraak onderweg!

IMG-20190203-WA0009
Het beroemde bruggetje bij Bartlehiem. Ben ongeveer tot de helft omhoog gekomen en toen weer achteruit eraf gerold… Met hulp van een paar andere deelnemers is het toch goed gekomen.
20190204_183554-11251597088276134315.jpg
Nog een beroemde brug: het Elfstedenmonument oftewel de tegeltjesbrug bij Tytsjerksteradiel. Ik had even naar beneden moeten lopen voor een foto van de onderzijde…
20190204_1836178118876574621822855.jpg
Ja hoor, eindelijk bij de finish! En het is nog niet eens donker!

Met deze rit achter de kiezen heb ik intussen bijna 1.100 km gereden met de Mango sinds ik hem heb opgehaald op 12 januari. Tikt lekker aan in zo’n korte periode! En ik moet zeggen dat ik het nog steeds erg leuk vind! En met alle kleine optimalisaties wordt het rijden ook steeds een klein stukje leuker 🙂

20190203_174156506650099890890461.jpg
Verdiend, al was het vandaag zeker geen Elfstedentocht voor bikkels met dit fantastische weer!

Al met al was het een leuke rit waarin ik ook nog eens 59 vakjes heb gevuld! Deze versie volgt het traject van de “moeder aller schaatstochten” namelijk zo nauwgezet mogelijk, terwijl de voorjaarsversie daar wat creatiever mee omgaat. En daarom had ik dus toch weer een aantal nieuwe vakjes.

Nu maar weer eens op het gemak gaan kijken wat de volgende fietsuitdaging wordt…

Meer info en ruim 50 extra foto’s op Strava

11 gedachtes over “Winter fietselfstedentocht

  1. Als ik lees dat je zo vaak lekke banden hebt en dan toch nog steeds gaat proberen om een band te plakken cq repareren dan vraag je mijns inziens om pech. Binnenband plat is gewoon weggooien en een nieuwe binnenband erin. 3 x lek met buitenband is ook gewoon de vuilbak in.

    Daarbij moet je als je een lange tocht fiets altijd een aantal binnenbanden hebben, een kettinglink, een geprepareerd stukje buitenband mocht je een scheur hebben bandenlichters en een pomp. Multitool en tang zijn ook aan te bevelen. Voor hele lange tochten neem ik zelfs een extra vouwband dat neemt weinig plek in.

    Like

    1. Ik plak niet onderweg, dan stop ik er een nieuwe binnenband in. Als het een nieuwe binnenband is plak ik hem thuis. Zeker met een lange tocht de dag erop, heb ik dan in ieder geval nog een extra reserve. Na twee keer plakken doe ik hem wel weg. Ik had deze keer ook twee binnenbanden mee in zowel de maat voor het achter- als voor de voorwielen en ook een nieuwe vouw buitenband.

      De bandenlichters was ik wel vergeten, dom van me… Ik had de gereedschapsset van de trike meegenomen en daar zat er geen in… Van de week ga ik een apart setje maken voor de VM waar ik dat ook wat steeksleutels bij doe want die zou ik bij die fiets ook nodig kunnen hebben. Zodoende wordt je steeds een beetje wijzer 🙂

      Like

  2. Mooi verslag Erik! Zelfs ik krijg er zin in om toch een keer mee te rijden. Maar voor mij is het gewoon niet haalbaar 200 heen en terug rijden erbij is killing in de winter voor me. Ik merk dat bij te lage temperaturen ik gewoon niet zoveel kilometers op een dag moet maken. En dan moet het weer wel heel erg mee zitten in deze tijd. Of ik moet er gewoon een weekje vakantie van maken en hopen dat het 5 dagen die week mooi weer is voor te fietsen voor mij natuurlijk.

    Like

  3. Pieter, ik weet niet hoeveel geld je hebt, maar als je zo omgaat met je banden dan mag je ze van mij wel naar me opsturen want dan zijn ze nog lang niet versleten volgens mij.
    Alvast bedankt.

    Like

    1. Hoeveel geld ik heb dat gaat jou niks aan. Hoe ik met mijn banden omga is ook mijn eigen keuze. Maar ik ga niet voor die paar euro wat een binnenband kost plakken. Daarbij zal het stuk waar de plakker zit anders vervormen dan het normale rubber. Geen optie dus. Buitenbanden evenmin. Als je er vaak lek mee rijd dan is het gewoon tijd voor de vuilbak. Ik gooi mijn buitenbanden idd na 3 x lekrijden weg. Ik neem geen risico. Dat het goedkoper kan kan best zijn. Ik lig er niet wakker van. Hobby’s kosten geld. In de winter rijd ik op vredestijn duralite en in de zomer op vitorria Corsa speed.

      En opsturen? Dat gaat echt niet gebeuren dan knip ik ze nog liever kapot. Wil je banden dan koop je ze lekker. Moet ik ook doen.

      Maar van mij mag je lekker blijven plakken en beunen. Mij niet gezien. Die tijd die je daar mee bezig bent met al die onzin die fiets ik wel.

      Oja. Ik pomp met banden onderweg altijd op met een CO2 patroon. Daar heb je vast ook nog wel wat op tegen. Nou succes ermee

      Like

  4. Hoi Erik,

    Mooi verslag van een mooie tocht. Respect.

    Waren het Schwalbe biba’s? Ik heb nu al een paar keer een ‘lekke’ band gehad en telkens blijkt het ventiel niet goed vast te zitten. Heel vervelend.

    Mijn stuur staat ook scheef en ik ben er nu zo aan gewend dat ik ‘m ook niet meer recht wil hebben staan. Ik zit zo heerlijk.
    Uiteraard met armsteunen, die ik behoorlijk schuin heb geplaatst, zodat mijn bovenarmen daar heerlijk tegenaan kunnen liggen. Ik had ze eerst zo geplaatst dat mijn elleboog op het steuntje kon rusten, maar dat deed na verloop van tijd erg veel pijn.

    Like

    1. Hoi Wim,

      Het waren idd Schwalbe biba’s. Daar zweer ik bij omdat die hun druk normaliter erg lang houden. Het ventiel was, zeker bij de achterband dit weekend, ook het eerste dat ik gecontroleerd heb. Hij zat goed vast en liet in het water géén lucht door. Desondanks vervangen en sindsdien blijft de band hard! Dus ik snap het nog steeds niet, misschien lekte het ventiel alléén onder hoge druk. Wat ik dan ook weer niet snap want deze band gaf in de trike nooit problemen. Nou ja, ben blij dat ie nu dicht is 😀

      Ik heb mijn armsteunen op dezelfde manier geplaatst als jij beschrijft. Dat had je al eens eerder beschreven en dat werkt idd prima!

      Like

  5. Mooi om te lezen, aanstekelijk om ook eens zo’n toch te doen. Wat me wel erg opvalt is het enorme aantal lekke banden. In mijn gezin word enorm veel gefietst, ook door kinderen en op ligfietsen met kleinere wielmaten, in totaal naar schatting zo’n 35000km per jaar, maar een lekke band doet zich toch maar zelden voor, in de orde van misschien 2 a 3 keer per jaar. En ja, dan plak ik de binnenband gewoon.

    Like

Laat een reactie achter op Wilco Pompert Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s